Tangkilikin ang katahimikan.

Ako ay umaasa upang tapusin ang post na ito ng ilang linggo ang nakalipas at bago ang aming pag-alis mula sa Milano, ngunit sayang, ito ay hindi kailanman nangyari. Ngayon, isang buwan sa London, Milan ay opisyal na sa paglipas at kami ay-aayos sa aming bagong mga kalye at bagong mga view, pa pa rin nararamdaman kong tayo dito sa bakasyon. Walang anuman para sa akin magreklamo tungkol sa London, maliban sa ang katunayan na ang lamang Hinahanap-hanap ko Milan. Ito ay malinaw at simple. Ang pagkakaroon ng mga naka-pack up sa Milan bahay, ang lahat na natitira para sa akin upang gawin ay upang linisin ang flat mula sa itaas hanggang sa ibaba bago nagpakita ang may-ari ng lupa at kinuha ang aking mga susi ang layo. Kahit pagkatapos ng scrubbed ko at Sang ang aking maliit na pilit boses out, ako ay sa pagtanggi tulad ng isang tao na sineseryoso-balding Sporting isang makipot nakapusod sa katotohanan na tayo ay gumagalaw. Ito talaga ang nangyayari ay? Ginugol ko ang aking huling ilang mga araw sa pagtakbo huling-minutong errands, at sinabi sa higit pang huling-minutong goodbyes sa pamilyar na mga mukha, at binisita ang aking mga paboritong lugar para sa isang huling-minutong utang na loob ng decaf cappuccino at brioche lahat habang wiping mga nagsulsi luha na nakatakas ang aking mga mata sa huling minuto at pinapayagan ang aking totoong damdamin malantad kahit ako lubhang sinubukan upang itago ang mga ito tulad ng isang runner-up sa Miss Universe. Sa mga huling araw nagpunta sa pamamagitan ng kaya mabilis at kahit na sa lahat ng aking mga pinakamahusay na intensyon, hindi kailanman Nakatanggap ako ng pagkakataon upang sabihin ng aking farewells sa lahat ng tao at damdamin, tatagal ito ng mas matagal na gawin ito.

Nagpakita ang Little Miss matigas ang kalooban ng ilang ang stress sa amin nag-iiwan ng mga araw ay lumapit sa, ngunit ginawa niya ng bituin. Ang kanyang mga kaklase at mga guro ang ginawa ng kahanga-hanga trabaho ng nagdiriwang sa kanya sa kanyang mga huling araw, na iniiwan ang kanyang pakiramdam lahat ng mainit-init at malabo. Kahit ngayon, hindi pa rin nagsasalita siya ng lahat ng kanyang mga kaibigan sa buong Channel at ng na huling araw. Ang anak-araw malaking bagay Siguradong may mga sandali ng pakiramdam asul, ngunit pagkatapos ay kumakain siya lamang ng isang bagay at siya ay pinong sa lahat ng dako muli. Ngunit, parehong kiddos ay pag-aayos nang mahusay at tinatangkilik ang kanilang bagong akademikong hangout.

Lumbergh ay nasa langit. Siya ay makakakuha ng ngayon upang kumuha ng kanyang mga paboritong appendage-attachment sa mahabang tren rides dahil dito sa London alam nila kung paano gawin coffee on the go. Mula sinabi tasa, savors siya bawat pagsipsip ang lahat habang nanonood ng pelikula sa isang iPad. Siya nakaupo sa tahimik at naaaliw para sa kanyang buong magbawas upang gumana. Pagkatapos ay kapag siya ay makakakuha ng upang gumana naglalagay siya sa kanyang sobrang kapa at paghahanap para sa hydrocarbons na gustung-gusto niya lamang gawin. Pagkatapos, sa paraan ng bahay, relo siya ng higit pang mga pelikula o bumabasa at sa kabutihang-palad sighs kapag siya pulls sa istasyon ng tren dito sa bayan. Lumbergh maaari matapat sabihin 'Honey, tahanan ako!' sa lungsod at para sa kanya, ako kaliga-ligaya.

Para sa akin, Gustung-gusto ko sa London tulad ng mahal ko velcro at para sa mga record, mangyari kong makahanap velcro na maging ang pinakamahusay na imbensyon kailanman pagdating sa mga bata. London ay hindi kailanman nakayayamot na tao sa akin at kung ito ay gumagana, pagkatapos na magiging isang pagsasalamin sa akin at hindi sa lungsod dahil nagpapahiwatig ito Ako mapurol at walang kinalaman kagiliw-giliw na mag-ambag sa isang pag-uusap, (at para sa akin, nauubusan ng mga salita ay magiging kalagim-lagim !!!). May kaya magkano ang kultura dito at doon ay isang kalabisan ng mga bagay na gagawin sa bawat oras ng araw-araw, na minsan ito nararamdaman sa paglipas ng whelming dahil hindi mo posibleng maaaring makita ang lahat ng ito. Dagdag pa rito, London ay may kimpal cream at ito sa pamamagitan ng kapangyarihan namuhunan sa nababanat-baywang pantalon, ako ay kumain ng scones sa cream at jam at ako ay uminom ng erl kulay abo tea at gustung-gusto ko ito. Kung nakikita mo sa akin na nakaupo sa itaas na palapag ng John Lewis sa Sloane Square , o saan pa man, talaga, pagkain ng isang scone at magbasa ng aklat, huwag kang mahiya at may sabihin hi. Hindi ko ay mag-aalok ng pagbabahagi ng aking scone, ngunit ako ay nag-aalok ng upuan. (Kumuha ng iyong sariling scone, bitches! Sumusumpa ako friendly na ako, ako lamang tulad ng mga ito scones. True kuwento).

Kaya, na sinasabi, Milan ay tapos na. Opisyal na. Dapat na gustung-gusto ang mga kapitbahay sa ibaba sa amin ang katahimikan na pinagsasama-alis aming at samakatuwid ay ibinigay ang kaunting-kaunti ng ang entry na ito, mula sa Depeche Mode . Ang pag-iisip ng aming flat sitting walang laman at madilim na gumagawa ako kaya malungkot kahit na dapat joyfully lumipat ang mga kapitbahay pataas at pababa tulad ng italian mga lalaki sa isang konsyerto na hindi makita ang mga batas sa karamihan ng tao sa harap ng mga ito. (Mang-ulol ako siyempre, at walang ideya kung saan nanggagaling ang stereo-type mula dahil sa lahat ng oras ang aming mayroong ko ay hindi talaga pick up na italian mga lalaki ay dapat na mas maikli kaysa sa average). Nakakatawa stereotypes. Ang isang lungsod Hindi ko kailanman naisip man ay magiging tahanan sa akin ay crept sa kamara ng aking puso at nanirahan doon. Milan nagdala ng isang ko natanto ng isang mahabang oras ang nakalipas kailangan ko at din ngayon ay hindi kailanman maaaring mabuhay nang walang karanasan. Walang anuman pakaliwa para sa akin upang sabihin ngunit, salamat sa iyo, Milan.

Sa kabanatang ito na sarado, ang ibig sabihin din nito ang blog na ito ay umabot na sa dulo ng linya. Hindi ko inaasahan upang makakuha ng aking 'regular' mga mambabasa mula sa literal sa buong mundo at para sa tumungo ako bago mo ang lahat dahil ginawa mo sa akin i-red sa iyong nakakabigay-puri salita tungkol sa aking pagsusulat. Ako na nakadokumento ang buhay sa London (kung saan Gusto kong makahanap italian mga tao upang maging mga kaibigan na may) at maaari mong basahin ang tungkol sa aming mga pakikipagsapalaran dito . Ang site ay may pa rin ang ilang mga detalye na kailangan paplantsa out, ngunit sayang, maaari mong patuloy na subaybayan kami doon sa aming sumunod na pangyayari sa Italya.

At oo, may na, ang lahat ng maaari kong sabihin ay, mula sa karanasan, ito ay totoo, KAYA napaka-totoo, na 'kapag ang buwan ay umabot sa iyong mga mata tulad ng isang malaking pizza pie ... amore .that ni ......... ..and kapag naglalakad ka sa isang panaginip
ngunit alam mo na, hindi ka pangangarap masyadong ... amore ..that ni '. Arrivederci Milano at arrivederci sa pinakamahusay na 4.25 taon, kailanman.

Salamat sa iyo, Milan. Para sa lahat ng bagay.

Salamat sa iyo, Milan. Para sa lahat ng bagay.

Lumabas, tuwid maaga.

Lumabas, tuwid maaga.

Ibahagi ang:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
Tagged , , , , , , , Nai-post sa Prepping para sa pagpapakilos , Travel | tag na , , , , , , ,
Mag-iwan ng komento